Durf jij kwetsbaar te zijn?

tychevanbommel_130610-077-Edit (3)

Door Tyche van Bommel

Kwetsbaar. We durven niet goed te laten zien dat we dat zijn. We zeggen niet dat we bang zijn verlaten te worden, we zeggen niet dat we denken er niet bij te horen, een relatie hebben zonder seks, een eeuwigdurende vermoeidheid. We zeggen niet dat we geen idee hebben hoe we ons kind moeten opvoeden, dat we altijd pijn aan ons rug hebben,  in de schulden zitten, bang zijn dat we lelijk zijn.  We durven niet voor onze mening uit te komen omdat we denken dat die raar is, we durven er niet voor uit te komen dat onze vakantie niet zo gezellig was als die in het vakantiehuisje van de buren wel leek te zijn.

Nee, we durven ons niet kwetsbaar op te stellen. Omdat het zo f*cking eng is. Harstikke bang zijn we dat we verguisd worden, dat mensen ons uitlachen, dat mensen ons achter onze rug om belachelijk maken. Dat mensen denken: wat zegt die nou?

En daarom lopen we ook heel veel mis. Want door dat muurtje wat we zo zorgvuldig om ons hart hebben gebouwd, kunnen ook geen andere dingen heen. Geen liefde, geen warmte, geen openheid.

Ik heb het geluk gehad, dat bij mij de angst altijd pas achteraf kwam. Dus ik stel me kwetsbaar op en daarna vind ik het pas eng. Dan voel ik de schaamte opkomen en denk ik: WTF heb ik nú gedaaaaan? Maar dan héb ik het dus al gedaan. En het fijne daarvan is, is dat ik dan dus ook de kracht ervan kan zien. Mensen komen naar je toe, geven je complimenten, zeggen dat het zo fijn is dat je zo oprecht bent. En vaak, in eerste instantie, ben ik nog niet in staat dat te geloven. Dan zit ik zo in m’n schaamte dat ik alleen maar denk: weg weg. Maar dan later als het gezakt is, zie ik de kracht van de kwetsbaarheid.

Inmiddels kan ik het steeds beter. Eerlijk zijn, open zijn, plek innemen. Het gaat dan ook om dingen als: tegen je vriend zeggen dat je gewoon bang bent, bang dat hij niet van je houdt, omdat hij veel weg is. Maar dat je aan de andere kant ook zegt: ik ben nu moe, ik heb ruimte nodig, ik moet even iets voor mezelf doen. Kwetsbaar zijn is het engst en het nodigst in relaties met dierbaren, je ouders, je partner, je kinderen en je nabije vrienden. En daar is het ook het spannendst, want er staat het meeste op het spel. Stel je voor dat ze niet meer van je houden?

Dus hoe leren we nou dat muurtje om ons hart af te breken en open te gaan? Te gaan bloeien zoals die Japanse kers die er altijd ineens is in de lente. Dat moeten we sámen doen. Als we ons sámen kwetsbaar opstellen, wordt de kracht vermenigvuldigt. Dan gaat het zoomen bruisen en dan krijgen we de kracht eerlijk te zijn.

Doe je mee? Stel jij je ook kwetsbaar op?

Van maandag 21 t, vrijdag 25 augustus vindt de Kwetsbaarheid Challenge plaats op facebook. Vijf dagen lang gaan we in een geheime facebookgroep onze kwetsbaarheid tonen. Aan elkaar laten zien waar we ons kwetsbaar over voelen, wat onze angsten en dromen zijn.

Ga je de uitdaging aan?

Schrijf je nu in!

Voorbij de schaamte vind je jezelf.

 

 

Tyche schrijft, spreekt en vlogt over schaamte, kwetsbaarheid en kracht. Ze probeert een inspirator te zijn en te laten zien dat je je, door je open te stellen, met anderen verbindt. Ze wil een voorbeeld te zijn in kwetsbaar zijn, ook al kan ze er soms niet van slapen. Ze laat zien dat je niet de enige bent die zich soms onzeker voelt. Volg Tyche op facebook of klik op de button hieronder en ontvang iedere twee weken een nieuwe vlog in je mailbox.